http://smshojaee.persianblog.ir/

پیش از رسول چشم تو نیز

                        پیغمبران همه تکذیب می شدند .

معجزه نام دیگر چشمهای توست .

      تو آنچنان به سحر و شعبده نزدیکی

           که هنوز ننشسته

               نگران برخاستنت می شوم

و هنوز نیامده

              نگران رفتنت .

چشمت اگر نه آب حیات است 

                            پس چرا

با بستن دریچه دیدارت

         انگیزه حیات به اتمام می رسد

این خیرگی که در آئینه مانده است

انکار نیست

   بهت و حیرت است .

من با تمام وجودم

مهبوت این کرامت معبودم ؛

            پرسیده ام هزار قرن

                            و هر قرن

                                  یکصد و بیست و چهار بار :

چرا، چگونه خدایت .

 در سرزمین مردمک چشمهای من

 و روستای کوچک قلبم

                    پیغمبری بدان عظمت

                                  مبعوث کرده است ؟ ...

اما به جز کرشمه و افسون

پاسخ ندیده ایم .

                   شاید

جای سوال نیست

       وقتی که چشم تو

             روشن ترین جواب هرچه معماست

محفوظ باد

چشم تو از چشم زخم خلق

و هرگز مباد

که انکار آشکار خلایق

قلب نگاه تابناک تو را

محزون کند .

آری

پیش از رسول چشم تو نیز

          پیغمبران همه تکذیب می شدند

معبود را

به آیه های نگاهت

سوگند می دهم

      که درس نامکرر چشمت

و مشق عشق مرا

        جاودانه کند

حقیقت

    تنها معلمی است

          که با درس خود یکی است

                                                   ای حضرت نگاه !

                                                         طلوعت هماره باد .

http://smshojaee.persianblog.ir/

فقط همین

شمایی که تو تنهایی امشب من شریکید

شمایی که مثل من تنهایید

البته نه از اون تنهاها که تریپ عاشقیه و درد فراق

از اون تنهاییها که عشقتون خوابیده و شما موندین و یه وبلاگه مشترک که قراره هر چی میخواین توش بذارین تا عشقتون هم بفهمه که شما چه احساسی دارین

امشب می خوام باهات حرف بزنم

دقت کردی چند وقته کم طاقت شدی؟ منم شدم اما سعی می کنم به روی خودم نیارم یا همین طرف پیش خودم و دلم رفع و رجوش کنم تا حداقل به تو فشار نیاد . می دونم تو هم همین کارو می کنی اما ...

دقت کردی تقریبا هر دو سه روز به خاطر یه موضوعی به هم می پریم یا از دست هم ناراحت می شیم؟

مثلا همین امشب . عین همیشه در نهایت صداقت یه موضوعی که عصر برام اتفاق افتاده بود و برات تعریف کردم. خیلی بی میل به حرفام گوش کردی و من اینو فهمیدم.گفتی کار داری و من قبول کردم.گفتی بهت زنگ می زنم و منتظر شدم...اما ..... فقط اس ام اس زدی که میخوام بخوابم.کاری با من نداری؟؟؟!!! نه من از اولشم کاری نداشتم. اصلا هیچ وقت کاری نداشتم . اصلا حق ندارم کاری داشته باشم.دارم؟؟؟

همیشه اگه کار داری من می رم تا وقتی سرت خلوت شد بیام. اگه خوابت بیاد من میرم تا بخوابی بعد بیام.اگه کسی پیشت باشه و نتونی حرف بزنی من میرم تا حرفت با اون تموم شه بعد بیای سراغ من . بی انصافی نمی کنم تو هم به خاطر من رفتی که بعدا بیای.یه وقتایی هم فقط پیش من بودی و بقیه رفتن تا من باشم اما .....

می دونی الان دارم گریه می کنم؟ می دونی چرا ؟ چون نیستی .الان که باید باشی.خیلی حرفا داشتم که بزنم اما رفتی و دیگه نیومدی...اینو میدونی که حرفا همیشه باید همون موقع که میان زده شن و اگه حرفی سر موقعش زده نشه دیگه گفتنش صحیح نیست و فایده نداره ؟ حق داری . سر کار بودی و خسته . باید بخوابی تا فردا دوباره همین آشو همین کاسه برقرار باشه.اشکال نداره اینم به حساب دنیا . من و دنیا حساب و کتاب زیاد داریم با همدیگه .حالا حالا ها با هم کار داریم .  اما من و تو چی؟ دیگه خسته شدم . کم کم دارم میبرم . هر کسی یه اندازه ای صبر و تحمل داره یهو تموم می شه و دیگه براش هیچی مهم نیست . تهدید نمی کنم . حرف دلمو می زنم . واقعا خسته شدم.....

منم می رم بخوابم اما میخوام بدونی که دیگه انرژی سابقو ندارم . باید تا حالا فهمیده باشی دیگهشور و هیجان همیشگی رو ندارم . نمی دونم به چی فکر کنم به هیچی اشتیاق ندارم دیگه موقع خواب به همدیگه فکر نمی کنم فقط می خوابم تا خواب برم همین..... و این برای من دردناکه و برای زندگیمون  خطرناک  !!!!!

نمی دونم کی اینا رو می خونی . احتمالا این روزا نمی خونی چون وقت نداری . چون اینترنت نداری . چون ..........

شب بخیر

امشب چه قدر احساس تنهایی می کنم احساس میکنم وقتی خدا تنهایی را افرید حجمش را به اندازه زندگی من طراحی کرد تنهایی دردناک من!!!معنای واقعی مرگ تدریجی است و من امشب تنهای تنهایم او برایم حرف میزند و من احساس می کنم سکوت جایی بهتر از لبهایم پیدا نکرده که اینگونه بیتوته کرده امشب در خلوت شبانه ام مهمان دارم مهمانی به وسعت بی کسی و تنهایی....

می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند

ستایش کردم ، گفتند خرافات است

عاشق شدم ، گفتند دروغ است

گریستم ، گفتند بهانه است

خندیدم ، گفتند دیوانه است

دنیا را نگه دارید می خواهم پیاده شوم

دکتر علی شریعتی

 http://porkonpiyalera.blogfa.com/8602.aspx

می گذشت از توی کوچه دور گرد :

دوره گردم ، کهنه قالی می خرم

دست دوم جنس عالی می خرم

گر نداری کوزه خالی می خرم ...

کاسه و ظرف سفالی می خرم

اشک در چشمان بابا حلقه بست

عاقبت آهی زد و بغضش شکست

اول سال است و نان در خانه نیست

ای خدا شکرت ، ولی این زندگیست ؟!

بوی نان تازه هوش از ما ربود ...

اتفاقا مادرم هم روزه بود ...

چهره اش دیدم که لک برداشته

دست خوش رنگش ترک برداشته

سوختم دیدم که بابا پیر بود ...

بد تر از این خواهرم دلگیر بود .

مشکل ما درد نان ، تنها نبود ؛؛؛

حتم دارم که خدا آنجا نبود !!!

باز آواز درشت دوره گرد ...

پرده اندیشه ام را پاره کرد :

دوره گردم ، کهنه قالی می خرم

دست دوم جنس عالی می خرم

خواهرم بی روسری بیرون دوید ؛

گفت : آقا سفره خالی می خرید !!!

نشریه سیمرغ

نیمه ی یک راهم
که گم کرده ست پایانش را و
فراموش کرده آغازش را 
مثل قطاری که ریل را به یاد نمی آورد
و کودکانی که عصر های منتظر،
دست تکان می دادند عقربه های دونده را.
مثل رودی که در میانه ی راه پشیمان شده از رفتن
و پایش نمی رسد به کوه زاینده.
مثل ستاره ای که از چشم خدا افتاده
ول شده ام در خیابان شلوغ شب.
سرنوشتم انتظار کشیدن حادثه ایست
سنگی به سمت قطار ایستاده پرت نمی شود.
رود، تشنه فرو می رود در خاطرات ابر
ستاره ای که "شمال" نیست گم می شود
و فراموش می شود
طی کن مرا شبی
و تمامم کن !

آ.امینی